اين بنده را مطلق علمي نيست که منوط به ادعايي باشد ......  و مدعي نيابت خاصه حضرت حجه الله ( عج ) را محض ادعاي مبطل

و اين بنده را هيچ ادعايي نبوده و نه ادعاي ديگر

گوشه اي از توبه نامه باب

علي محمد شيرازي

(( يا محمد يا معلمي لا تضربنٌي فوق حد معين ))

اي محمد اي آموزگار من ، مرا بيش از حد معين مزن

از کلمات ميرزا علي محمد باب 

با سلام خدمت تمام همراهان وبلاگ حقيقت جوي حقيقت بهائيت

 آري  اينبار بدون شرح بر بالاي منبر جهاني نشستيم  تا  شرح آن را شما خوبان به نگارش درآوريد 

 آري بهائيان بخوانند و باز بگويند بهائيت ، دخالت در سياست ، نه اين وصله ها به ما نچسبيده  ، و نخواهد چسبيد .

آري شما گفتيد و جوانان با شعور و فهم اين مرز و بوم هم لابد باور مي کنند .

آري شما فکر کرديد ما جوانان ايراني ........ و شما هم حتما خيلي ............... هستيد .

آري .....

 اين شما و اين هم نمونه اي از رجال بهايي دوران پهلوي

v     وزراي بهايي دولت حسنعلي منصور

ü      امير عباس هويدا  ــــــــــ ‌وزير دارايي

ü      غلام عباس آرام ــــــــــ وزارت امور خارجه

ü      اسدالله صنيعي ــــــــــ وزارت جنگ

ü      منصور روحاني ــــــــــ وزارت آب و برق

ü      اسماعيل رياحي ــــــــــ وزارت کشاورزي

ü      هوشنگ نهاوندي ــــــــــ وزارت مسکن

ü      عطاء الله خسرواني ــــــــــ وزارت کار

ü      حسن پاکروان ـــــــــــ سازمان اطلاعات و امنيت کشور

امير عباس هويدا 3 ماه بعد از پست نخست وزيري 3 بهايي ديگر را به اين جمع اضافه کرد .

ü      منوچهر شاه قلي  ــــــــــ وزير بهداري

ü      دکتر فرهنگ مهر ــــــــــ معاون نخست وزير

ü      فرخ رو پارسا ـــــــــ معاونت پارلماني وزارت آموزش و پرورش که پس از چندي در رأس آن قرار گرفت

ديگر مشاغل فرخ رو پارسا اولين وزير زن کابينه  :

ü      نماينده مجلس .

ü      رئيس جمعيت زنان دانشگاهي وابسته به سفارت آمريکا

آيا مي دانيد کليه سهامداران شرکت زمزم ( پپسي کولا ) بهايي بودند .

در مورد هژبر يزداني و ثابت پاسال چه مي دانيد ؟

آيا مي دانيد ........ ؟  

ادامه مطلب...

خدمات بهائيت به صهيونيسم پس از مرگ عبدالبهاء نيز ادامه، بلکه توسعه يافت و پس از تأسيس حکومت غاصب اسرائيل به ارتباط و تعامل فزاينده ميان سران بهائيت و رژيم اشغالگر قدس انجاميد.به عنوان نمونه، شوقي در فروردين 1332.ش با رئيس جمهور اسرائيل ديدار کرد و نظر مساعد و تمايل بهائيان را نسبت به اسرائيل اعلام نمود و خاطرنشان ساخت که اين فرقه آرزومند ترقي و سعادت رژيم اسرائيل است رئيس جمهور اسرائيل نيز ضمن تقدير از اقدامات و مجاهدات بهائيان در کشور اسرائيل آرزوي قلبي خويش را براي موفقيت بهائيان در اسرائيل و سراسر گيتي اظهار کرد و افزود که سالها قبل به حضور عبدالبهاء تشرف يافته است

آيا مي دانيد در عصر پهلوي در ايران در سفارت انگليس 

اگر مي خواستند از ايرانيان استخدام کنند حتما يا يهودي يا ارمني يا بهائي ، گهگاه

 زردشتي ، و براي مشاغل نازلتر از قبيل فراشي و نامه رساني و باغباني و غلامي ،

 از پيروان فرقه علي اللهي ( غلاه ) برمي گزيدند و

مستخدمين بومي از هرفرقه اي بودند غير از

شيعه اثني عشري

به تصريح منابع  بهايي  پس از ترور نافرجام ناصرالدين شاه به دست بابيان  ،  ميرزا حسينعلي نوري ( بهاء ) که شديدا در مظان اتهام بود به خانه شوهر خواهرش ( منشي سفارت روس ) در زرگنده ( محل ييلاقي سفارت ) پناهنده شد و سفير روس به حمايت علني از وي پرداخت .

نتيجه : مي گذاريم با شما در قسمت نظرات 

  " وحدت عالم انساني به آن معنا که در بهائيت آمده است، مورد قبول اسلام نيست تا شما بخواهيد از آن ايراد بگيريد. کجا اسلام گفته است که گرگ هاي خون خوار را مانند غزالان ختن بشماريد؟ کجا اسلام گفته است مجرمان و جنايت کاران را يار مهربان باشيد؟ اسلام آشکارا کافران سياه دل رااز چهارپايان هم بدتر مي داند. نظر صريح و روشن اسلام را عرض مي کنم و مجددا يادآوري مي کنم ،آن چه را که پيشوايان ‏بهايي به ويژه جناب بهاء الله و عبدالبهاء به عنوان وحدت عالم انساني مطرح نموده ‏اند، نه تنها به هيچ روي مورد قبول اسلام نيست، بلکه با خرد و وجدان آدميان کاملا ‏مغايرت دارد.


1-‏‎ ‎در آموزه هاي اديان الاهي، ميان کافران و مشرکان با خداشناسان و يکتاپرستان ‏به کلي فرق گذاشته اند.  قرآن  به روشني و صراحت در باره ي گروهي از انسان ها چنين مي فرمايد: ‏

وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا ‏

يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ: ‏

بي ترديد گروه زيادي از جنّ و انسان ها را براي جهنم آفريديم. همان ها که دل دارند ‏اما نمي فهمند، چشم دارند، اما نمي بينند، گوش دارند، اما نمي شنوند. آنان همانند ‏چهارپايان، بلکه بدترند. آنان غافلان اند. ‏
به اين ترتيب ميان انسان هاي گمراهي که به هيچ روي نمي خواهند در برابر خدا ‏تسليم باشند، با کساني که خداشناس اند، فرقي فاحش وجود دارد. اين تفاوت ميان ‏انسان ها با آن چه که بهائيت به عنوان وحدت عالم انساني مطرح مي کند، وجود ‏ندارد. کساني که خرد خويش را به کار نمي اندازند و حاضر نيستند حق را بپذيرند، ‏بي ترديد همان ها هستند که قرآن از آنان چنين ياد مي کند: ‏

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُکْمُ الَّذينَ لا يَعْقِلُونَ: ‏

به راستي بدترين جنبندگان نزد خداوند کرها و کورهايي هستند که خرد نمي ورزند. ‏
و نيز مي فرمايد: ‏

إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الَّذينَ کَفَرُوا فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ‏

بدترين جنبندگان نزد خدا کساني اند که کافر شده اند. آنان ايمان نياورده اند. ‏
قرآن نظر خداوند را به روشني بيان مي کند: ‏

وَ الَّذينَ کَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَ يَأْکُلُونَ کَما تَأْکُلُ الْأَنْعامُ وَ النَّارُ مَثْوىً لَهُمْ: ‏

کساني که کفر ورزيده اند، در اين دنيا  همانند چهارپايان مي خورند در ‏حالي که آتش جاي گاه آنان است. ‏
از نظر بهائيان ميان چنين کساني با مؤمنان و خدا شناسان هيچ فرقي- البته در ادعا- وجود ‏ندارد. حال آن که از نظر قرآن کساني که مشرک و کافر و فاسق اند، با مؤمنان هيچ گاه برابر ‏نيستند.‏
أ فَمَن کانَ مؤمناً کَمَن کانَ فاسقاً لا يَستَوون! ‏

آيا کسي که مؤمن است با کسي که فاسق است، برابرند؟ هرگز!‏
‏ دوستان گرامي ديدگاه اسلام در اين مورد کاملا روشن است و هيچ تناقضي هم ‏در آموزه هاي قرآني وجود ندارد. اما بدبختانه و شايد هم خوشبختانه در آموزه هاي امري ‏تناقض آشکاري ميان سخنان پيشوايان امر وجود دارد که به هيچ روي قابل جمع با يک ديگر ‏نيست. ‏
‏2- چنان که گفته ام قرآن برتري آدميان را در تقوا مي داند و مي فرمايد که ‏گرامي ترين انسان ها نزد خداوند با تقواترين آنان هستند اما روشن است که ‏اين بيان در باره ي انسان هاي خداشناس است نه کافران گمراه که از حيوان ‏هم بدترند. ‏
‏ 3 – و بالاخره آن که قرآن از کساني ديگر ياد مي کند که بزرگترين خيانت را در حق ‏بشريت و اديان الهي مرتکب شده اند همانها که در باره شان چنين مي خوانيم:‏

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَوْ قالَ أُوحِيَ إِلَيَّ وَ لَمْ يُوحَ إِلَيْهِ شَيْ‏ءٌ وَ مَنْ قالَ سَأُنْزِلُ ‏

مِثْلَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لَوْ تَرى‏ إِذِ الظَّالِمُونَ في‏ غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِکَةُ باسِطُوا أَيْديهِمْ أَخْرِجُوا ‏

أَنْفُسَکُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما کُنْتُمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ غَيْرَ الْحَقِّ وَ کُنْتُمْ عَنْ آياتِهِ ‏

تَسْتَکْبِرُونَ.‏

و چه کسي ستم گرتر است از آن کس که به دروغ به خداوند افترا مي بندد يا آن که مي گويد: ‏به من وحي مي شود. در حالي که چيزي به او وحي نمي شود و نيز کسي که مي گويد: من نيز ‏همانند آن آياتي که خداوند نازل کرده است، نازل مي کنم. اي کاش مي ديدي ستمگران را در ‏آن هنگام که در سختي هاي مرگ فرو مي روند و فرشتگان دستهايشان را (براي ستاندن جان ‏آنان) مي گشايند و مي گويند: جانهايتان را خارج کنيد.  امروز عذاب خوار کننده را به ‏خاطر سخناني که به ناحق به خداوند نسبت مي داديد و با کبر و غرور از آيات خدا روي مي ‏گردانديد، بچشيد